Het ‘gemakkelijke’ kind

Het ‘gemakkelijke’ kind

Het ‘gemakkelijke’ kind; een compliment, of toch niet?

Hoe veel van ons waren dat ‘brave’ kind? Het kind dat nooit problemen gaf. Het kind dat weinig aandacht vroeg, omdat het voelde dat die aandacht ergens anders ‘nodig’ was.

Met je gevoeligheid voelde je haarfijn aan dat mama rust nodig had, dat je vader zich zorgen maakte over zijn werk. Dat je broertje met zijn broze gezondheid meer aandacht nodig had.

Je deed er alles aan om het de ander zo gemakkelijk mogelijk te maken, en dat betekende; niet vragen, stil en lief zijn. Alles om de harmonie en de vrede te bewaren.
Onbewust voelde je dat dat gewaardeerd werd, en je werd er steeds beter in om je eigen behoeften te verbergen.

En dan: ineens ben je die volwassene die niet weet wat die nodig heeft, of zich schuldig voelt als die iets nodig heeft.

Ben jij iemand die makkelijk geeft, maar moeite heeft met ontvangen?
Ben je moe? Omdat je altijd maar doorgaat, en geen nee tegen de ander kan zeggen.
Vind je het moeilijk om écht een ander dichtbij te laten komen? Want dichtbij betekent ‘werkelijk gezien’ worden, en dat voelt kwetsbaar, niet veilig.

Weet dan dat dit te maken heeft met de behoeften die je wél hebt, maar die je heel lang hebt genegeerd.

Belangrijk is het om dan je innerlijke werk te doen; ook jij mag je behoeften hebben. Ook jij mag je ruimte innemen. En ook jij mag ‘nee’ zeggen, al is dat misschien ongemakkelijk voor de ander.

Want op dat moment kom je eindelijk thuis bij jezelf ♥