Vergeven
‘Vergeven’, ‘Je moet het vergeven’, ‘Vergeef jezelf’. Hoe vaak hebben we deze woorden niet gehoord? En hoe vaak voelde we weerstand? Weerstand omdat we die ander nog niet konden, of wilde vergeven. Weerstand omdat we onszelf nog zo schuldig voelde.
Geen knop
‘Vergeven’ is ook geen knop die we om kunnen zetten. Vergeven zonder het helemaal te doorvoelen en oprecht te menen, is een holle phrase, daar kan de ander niets mee, en wijzelf ook niet.
Maar wat is er voor nodig om het helemaal te kunnen doorvoelen?
Dader en slachtoffer
In onze leven(s) zijn we afwisselend dader en slachtoffer. Onze diepste trauma’s 
ontstaan hier. Er wordt ons iets aangedaan omdat we dat ‘aantrekken’, we doen de ander iets aan omdat die dat ‘aantrekt’. De grootste ziele-pijn zit in het feit dat we de andere pool nog niet kunnen zien.
De verschillende ervaringen maken ons vroeg of laat bewust van het feit dat we beide polen in ons dragen. Je herkent dat je zelf zowel dader als slachtoffer bent. Dit inzicht werkt zo bevrijdend, dat het je in staat stelt om te vergeven, de ander, jezelf, je ziel.
Vergevingskracht
Je aanvaard dat alles wat er in je leven gebeurd, deel uitmaakt van het pad van je ziel. Deze ervaringen zijn noodzakelijk om in te zien dat alles gebeurd precies op het juiste moment, op de juiste plek, en met de juiste mens(en). Vergevingskracht is het het moment dat we dat helemaal kunnen doorvoelen, en daarmee onszelf en de ander kunnen vergeven…
